خدایا بخشش پى در پى تو انجام دادن سپاسگزاریت را از یاد من برد
و ریزش فضل و احسانت مرا از شمردن ثنا و ستایشت عاجز کرد
و پشت سر هم آمدن نیکیهایت مرا از ذکر ستودنیهایت بازداشت
و پیاپى رسیدن نعمتهایت مرا از نشر دادن نیکوئیهایت درمانده کرد
و اینجا که من هستم جاى کسى است که اعتراف به وفور نعمتهاى تو و در مقابل آنها به کوتاهى کردن خود دارد
و به اهمالکارى و تلف کردن عمر خویش گواهى دهد
و تو اى خداى با عطوفت و مهربان و نیکوکار و بزرگوارى که روآورندگان بسویت را نومیدنسازى
و آرزومندات را از درگاهت نرانى،
امیدواران به آستانه تو بار امید خود را بیندازند
آرزوهاى عطاخواهان به میدان وسیع کرم تو توقف کنند
پس اى خدا تو آرزوهاى ما رابا نومیدى و یأس روبرو مگردان و جامه ناامیدى و دل شکستگى بر ما مپوشان.(امین)
برگرفته از مناجاتهای پانزده گانه امام سجاد(ع):«مُناجات الشّاکِرین»
