دنیا به عزای تو یتیمانه گریست
هر مرد و زن و عاقل و دیوانه گریست
من کودک معصوم یتیمی دیدم
آنروز چه مظلوم و غریبانه گریست

خرداد، ماه اندوه است. اندوه فراق مرزبان حماسه و ایثار. مردی که ستایش تمام عصرها و نسل ها را در پیشگاه خویش برانگیخته است. خرداد، ماه اشک و آه است. در وداع مردی که با آمدنش شب های تاریک و بی ترانه ما را به صبح دل انگیز و سپید رهایی مبدّل ساخت. آری او، مرد تنهای صحنه های آتش و خون، پاکمردی از بیشه عدالت و ایمان، و آزاد مردی بی مانند در جهان معاصر بود که آزاد مردان عالم از شمیم نفس های گرمش، به زندگی سلام گفتند.

اماما حـــــرمت ایـــــــــــران تو بـودی              تــمام روح ایـن ســــــامـان تو بودی

ز چشمم سیل اشک سرخ جاری است          دلـم سـرشار از ابر بــــــهاری است

ای خـــمینــی ای مــــسیحــای زمـــان          ای تـــسلای دل و آرام جــــــــــــان

یــاد تو مـــا را چـراغ روشـــــــــن است          عشق تو همواره در جان و تن است